Pennhip

Wat is PennHip

PennHip (Pennsylvania HIP Improvement Program) is een uiterst betrouwbare methode om bij honden de kwaliteit van de heupen te bepalen. Dat gebeurt met röntgenfoto’s en een zogenaamde distractor. Het is een methode die in de Verenigde Staten is ontwikkeld door de Universiteit van Pennsylvania. Die methode mag alleen worden gebruikt door dierenartsen die door de Universiteit van Pennsylvania zijn getraind en gecertificeerd. Dierenarts Bert Hazelaar is hiervoor gecertificeerd sinds mei 2006.

Hoe wordt HD tot nu toe vastgesteld bij fokdieren?

VLJ1

Normale heupfoto

Fokdieren worden op een leeftijd van 1-2 jaar gescreend op HD. Dat gebeurt met een röntgenfoto van de heupen in gestrekte stand. Er wordt dan gekeken of de heupkop goed in de kom ligt en of er aanwijzingen zijn voor artrose. Ondanks dat de heupen van fokdieren op deze manier al jarenlang worden gecontroleerd, neemt het aantal dieren met HD niet of nauwelijks af. Dat komt doordat de heupen van een flink aantal jonge dieren er op de traditionele foto’s gezond uit zien, terwijl die dieren toch erfelijk belast zijn met HD. Maar tegen de tijd dat dat duidelijk wordt, hebben ze al nakomelingen gekregen en zijn de “slechte genen” doorgegeven. Het lukt zo niet goed genoeg om HD jong genoeg vast te stellen.

 

Voordelen van PennHIP

Het idee achter PennHIP is dat je niet moet kijken of een hond HD heeft met de daarbij behorende veranderingen aan de heupgewrichten, maar dat je moet kijken of de hond teveel speling (“laxity”) in de gewrichten heeft waardoor hij later HD kan gaan ontwikkelen.

  • De mate van speling geeft een zeer betrouwbare voorspelling van de kans op HD. Geen optische beoordeling van de heup maar een wiskundige benadering.
  • De speling kan al gemeten worden bij pups vanaf 16 weken leeftijd. Dus ruim voordat deze honden zelf hun eerste nestje hebben. Zo kan de kans op nakomelingen met HD sterk worden verminderd.
  • Doordat HD al zo vroeg geconstateerd kan worden, wordt chirurgisch ingrijpen eerder mogelijk én is er eerder zekerheid dat een opleiding als werk- of geleidehond niet tevergeefs is.

Hoe gaat het in zijn werk?

Onder narcose worden 3 foto’s gemaakt van de heupen van de hond: de gewone heupfoto, een distractie- en een compressiefoto:

Distractie foto

Distractie foto

 

distractiefoto: de heupen van de hond worden met behulp van een distractor zo ver mogelijk uit elkaar gedrukt. Dat gebeurt met twee rubber rollen waarbij weinig kracht wordt gebruikt. Er is geen risico op pijnlijke heupen na het nemen van de foto’s.

 

 

Compressie foto

Compressie foto

 

 

compressiefoto: de heupen worden juist in de kom gedrukt.

 

 

 

Daarna worden de foto’s digitaal naar de VS gestuurd ter beoordeling. Het PennHIP-centrum baseert de gegevens inmiddels op tienduizenden honden en uit alle studies blijkt de kwaliteit van deze methode.

Uit het verschil tussen de distractie- en de compressie-opname kan de “laxity” (=speling) berekend worden. Een hond met veel speling heeft een heel grote kans op het ontwikkelen van HD op latere leeftijd. De maat voor deze speling is de distractie index DI. De eigenaar krijgt een certificaat met daarop de distractie-index van zijn hond. Bovendien worden de gemiddelde waardes van het ras vermeld. Zo kan een fokker zien of de hond slechter of beter scoort dan het gemiddelde en besluiten om met het dier te fokken of niet. Dieren met waardes onder de 0,3 hebben zeer weinig kans op het ontwikkelen van heupdysplasie en artrose.

Nadelen van PennHIP

  • Narcose is verplicht
  • Er moeten drie foto’s ingestuurd worden met de daarbij horende kosten (zie tarieven)

Volgens de Raad van Beheer gaat de PennHIP-methode in Nederland voorlopig nog niet gebeuren. De kosten van het nemen van meer foto’s, het beperkte aantal dierenartsen met deze bevoegdheid en de discussie over de kwaliteitsverbetering zijn argumenten die genoemd worden.

Meer informatie over PennHIP vindt u hier PennHIP centrum.